2008/Jun/07

อ้า ไม่ได้อัพมานานแล้วสินะเนี่ย ที่จริงก็ยุ่งๆกับเรื่องการเรียนที่ ไม่รู้เหมือนกันว่าทางออกมันอยู่ตรงไหนกันแน่ ...

วันนี้วันที่ 7 มิถุนายน ไปงานหมั้นของพี่สาวที่เป็นญาติกันมา ก็ยินดีด้วยกับพี่สาว ถึงแม้ว่าจะไม่สนิทกันมาก แทบไม่ได้คุยกันเลยด้วยซํา แต่ก็รู้จักหน้ากันนะ อาจจะเป็นเพราะไม่ค่อยชอบคุยกับใครก็ได้มั้ง ( แต่ไม่ได้หมายความว่าชั้นเป็นคนเงียบๆหรอกนะ ) เรียกว่า ไม่ค่อยกล้าไปคุยกับใครก่อนมากกว่า

ช่างเถอะ ตั้งแต่เปิดเทอมมา พอไปเจอเพื่อนหลังจากไม่ได้เจอกันมา 3 เดือนเต็มมีความรู้สึกว่า มันไม่คุ้นเคยเหมือนมีอะไรที่แตกต่างกันออกไปจากที่ผ่านมา ไม่รู้ว่าเป็นที่ตัวเอง หรือว่าเป็นที่เพื่อนกันนะ เหมือนมีช่องว่างบางๆกั้นอยู่ยังไงไม่รู้สิ คิดว่าอีกไม่นานคงจะหายไป  แต่กับวันนี้ กับญาติที่ไม่ได้เจอกันมาแสนนาน มันดูเหมือนห่างเหิน แล้วก็คิดว่าถ้าผู้ใหญ่ไม่อยู่คงไม่ได้ติดต่อกันเป็นแน่แท้ น้องที่เป็นญาติกับคนนึง เค้าก็มองเราแบบแปลกๆ ไม่เข้าใจทำไมต้องมองแบบเหยียดหยาม ไม่อยากจะพูดว่าตอนที่แกเพิ่งเกิดน่ะ ชั้นอุ้มแกมาแล้วนะ แม้แต่ชื่อเค้ายังไม่รู้จักเราเลยด้วยซํา แบบนี้มันน่านัก ชั้นไม่ได้เป็นคนมีนิสัยที่จะเข้าไปคุยแบบสนุกสนานหรอกนะ เชอะ ในเมื่อมันเป็นแบบนี้ก็จะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ไป เพราะว่าถ้าได้สนิทกันเมื่อไหร่ คงจะมีด่ากันสักวันเพราะนิสัย ที่ดูแล้วยังไงก็ต้องด่า เพราะพ่อแม่เลี้ยงมาตามใจจนเกินไป ทำให้ดูถูกคนอื่นได้ง่ายๆทั้งๆที่เป็นญาติกันเอง ( เรื่องแบบนี้ชั้นดูก็รู้แล้วย่ะ สายตาที่มองมามันไม่ได้เป็นมิตรกันเล้ย ) จะพูดให้ดี ชั้นไม่ได้เป็นคนรักเด็ก(โต)หรอกนะยะ 5555 เอาเถอะ เรื่องแบบนี้จะพูดไปมันก็เท่านั้น ปล่อยให้มันเป็นไปตามที่มันควรจะเป็นดีกว่า

เพราะว่าไปงาน เจออะไรบางอย่ามา ทำให้คิดว่า จากนี้ต่อไปอยากมองไปข้างหน้าให้ไกลที่สุด อยากเป็นคนทีเมื่อมองเข้าไปในดวงตาจะบอกได้ว่า คนๆนี้มีความมุ่งมั่น ยืนอยู่ได้ด้วยขาของตัวเอง โดยที่ไม่ต้องพึ่งใคร แต่จะทำได้มั้ยนะ เพราะว่ามันเป็นเรื่องที่ต้องใช้ทางที่ยาวนาน แล้วก็ความพยายามมากพอ  ทุกวันนี้ทำอะไรอยู่ไม่ใช่ไม่รู้ แต่รู้และบางครั้งก็ห้ามตัวเองไม่ได้ ไม่ใช่ว่าไม่เคยที่จะเผชิญหน้าหันกลับมามองตัวเอง แต่ชีวิตที่ต้องเดินไปทุกวันก็ทำให้เราละเลยในสิ่งที่คิดว่าตัวเองควรจะทำนั่นแหละ อยากจะตัดบางสิ่งบางอย่าง อยากจะตัดความรู้สึกนั้นออกไป ทั้งๆที่ถ้าทำได้ตัวเองคงไม่ลังเลที่จะทิ้งบางสิ่งเพื่อคว้าอนาคต ชีวิตนี้จะมีใครบ้างนะที่ทำทุกอย่างได้ดังใจ เหอ เหอ

มาว่าเรื่องแฟนกันดีกว่า ถ้าถามว่าอยากมีมั้ย มันสองจิตสองใจ ใจนึงก็อยาก ใจนึงก็ไม่อยาก เพราะว่า ชั้นมีเคะอยู่แล้ว 5555 อันนั้นก็ไม่ส่วน แต่ไม่ทั้งหมดหรอก เคยคุยกับเพื่อนว่า คนที่ชอบเฟอร์เฟคซะขนาดนี้แล้ว จะหาแฟนที่ดีกว่านี้ได้เหรอ มันคงยากนา ส่วนนึงก็กลัวที่จะหมดอิสระที่มีอยู่ตอนนี้ไปด้วย และที่สำคัญยังไม่ถูกใจใคร 5555 เพราะฉะนั้นตอนนี้ก็อยู่ไปอย่างนี้ดีแล้วหล่ะ

อยากเดินทางไปดูตัวเองอีก 10 ปีข้างหน้าว่าจะเป็นยังไง อยากรู้ว่าตัวเองจะเลือกทางเดินแบบไหนกัน จะเป็นตัวเองอย่างที่อยากเป็นมั้ย หรือว่าไม่ใช่ ... เฮ้อ

Comment

Comment:

Tweet