2008/Nov/29

ไม่เข้าใจว่าต้องทำยังไง

ต้องทำยังไงถึงจะเข้าไปใกล้เธอให้มากที่สุด

ต้องทำยังไงถึงจะให้เธอดีใจ

ต้องทำอะไรให้บ้างเธอถึงจะมีความสุขอย่างถึงที่สุด

ต้องทำยังไงเธอถึงจะยิ้มได้ตลอดเวลา

ต้องทำยังไงเธอถึงจะมองเห็นในกำลังใจเล็กๆของฉัน

ต้องทำยังไง ถึงจะอุ้มเธอไปให้ได้ตลอดรอดฝั่ง

ต้องทำยังไงเธอถึงจะไม่พบเจอกับอุปสรรค

ต้องทำอย่างไรเธอถึงจะดูดี

ต้องทำอย่างไรเธอถึงจะยิ้มอย่างมีความสุข

ต้องทำอย่างไรถึงจะทำให้ความหวังของเธอเป็นผล

ต้องทำอย่างไรฉันถึงจะรู้ถึงทั้งหมดที่เป็นเธอ

ต้องทำอย่างไรเราถึงจะเข้าใกล้กันได้

ต้องทำยังไงเธอถึงจะยอมมองมาที่ฉัน

ต้องทำยังไงเธอถึงจะมากระซิบบอกฉันว่า ขอบคุณ

ต้องทำยังไงฉันถึงจะเป็นคนที่ยืนใกล้เธอที่สุด

ต้องทำอย่างไรฉันถึงจะมีค่าในสายตาคุณ

ต้องทำอย่างไรคุณถึงจะรับรู้ในตัวตนของฉัน

ต้องทำอย่างไรเพื่อยืนเคียงข้างเธอไปได้นานเท่านาน

ต้องทำยังไงให้มิตรภาพของเราบังเกิด

ต้องทำยังไงให้เราได้เจอกัน

ต้องทำยังไงให้คุณได้มองเห็นฉัน ที่ยืนอยู่ตรงนี้มานานแล้ว

ต้องทำยังไงให้คุณบอกถึงสถานภาพของฉัน

ต้องทำอย่างไรให้ฉันได้บอกว่า ฉันรักเธอ

 

แค่รู้ถึงเรื่องที่เธออาจจะไม่คิดว่าเดือดร้อนเท่าไหร่ ฉันก็เป็นเดือดเป็นร้อน จากที่คิดว่าความรู้สึกมันไม่เท่าไหร่ แต่ก็ไม่รุ้ทำไม มันหงุดหงิดงุ่นง่าน อยากทำอะไรสักอย่างเพื่อให้เธอได้ไปยืนในที่ๆควรจะเป็น ที่ที่เธอได้ยืนมานานแล้ว ที่ที่ฉันคอยเฝ้ามองเธอได้มากเท่าเดิม ที่ที่ไม่ว่าใครก็จะต้องมองเห็น เธอที่ทอประกายอย่างที่สุด 

อยากเป็นคนที่ทำอะไรก็ได้เพื่อเธอ แต่มันก็มีข้อจำกัดเพียงแค่นี้ สิ่งที่ทำให้เธอมันเป็นที่สุดแล้ว เพราะทุ่มไปทั้งกายและใจให้ทั้งหมดให้ไปแล้ว ไม่มีอะไรที่จะรีดได้จากฉันนอกจากชีวิต ชีวิตที่เธอเป็นคมมอบและร่วมกันสร้าง  ไม่อยากจะพูดว่า ฉันไม่น่ามาเจอเธอเลย เพราะว่าการได้เจอเธอถึงฉันต้องเป็นฝ่ายยอม แต่ฉันก็ยอมรับว่า ไม่เสียใจเลยที่ได้พบกับเธอ ไม่ว่าจะที่ผ่านมาและอนาคตที่กำลังจะเกิด  ฉันพูดได้เลยว่าเธอคือชีวิต ถึงแม้ว่าสำหรับเธอแล้ว ฉันคือส่วนหนึ่งของลมที่พัดผ่านไปแค่ช่วงเวลาหนึ่ง แต่สำหรับฉันมันเป็นเวลาที่ยาวนานและต้องการให้มันยาวนาน นานเท่านาน

 

Comment

Comment:

Tweet