2009/Dec/05

อิม ชีวิตที่อิสระ (มั้ย) เริ่มกลับมาอีกครั้ง

ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองควรจะทำอะไรมากกว่านี้ หลังจากที่ครําอยู่ในวงมาเกือบจะ 10 ปี แทบไม่มีอะไรก้าวหน้า ก้าวหน้าไปแต่ภาษาจีนที่ไม่คิดว่าจะได้เรียน และต้องจริงจังถึงขนาดนี้ ถึงกับต้องทิ้งภาษาญี่ปุ่นไป โดยที่ตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะกลับไปอ่าน ไปเรียนได้อีกทีตอนไหน  เห็นคนอื่นรู้ลึก รู้จริงกันได้ แต่เราอาศัยตัวเองมาถึงขนาดนี้ได้ ก็พอใจ แต่ว่าอยากไปให้มากกว่านี้ อยากรู้จักคนให้มากกว่านี้ แต่ก็ติดตรงที่ว่าเราพูดไม่ค่อยเก่งล่ะนะ ถึงแม้โลกแห่งความเป็นจริงมันจะซ้อนทับกับโลกแห่งความหวัง แต่เราก็หวังที่จะทำให้มันเป็นไปได้ แต่ทุกครั้งก็มีแต่คำว่า แต่ และตัวเองนั่นแหละที่เป็นอุปสรรคในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ เพราะคำว่า ขี้เกียจนั่นเอง 5555

อยู่ๆได้รับเกียรติให้เป็น มดที่บอร์ดก็ยังงงๆอยู่ ทั้งๆที่ก็ไม่ได้หวังให้เป็นอย่างนั้น หวังแค่อยากจะแชร์ข่าวให้ทุกคนได้รู้ทั่วถึงกันเท่านั้นเอง เพราะการที่ได้อ่านเม้นของคนอื่นที่เม้นให้กับเราอย่างจริงใจ มันเป็นอะไรที่รุ้สึกดีมากๆเลย เหอ เหอ ถึงเจตนาออกจะไม่บริสุทธิ์เท่าไหร่ แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายหรอก เนอะ  เห็นจากบล๊อคของคนอื่นนับวันเค้ายิ่งเข้าใกล้วินส์มากขึ้นทุกที แต่ชั้นกลับรู้สึกว่าชั้นยิ่งออกห่าง ไม่ใช่จิตใจ แต่ทางร่างกายต่างหาก ที่ไม่รุ้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ต้องไปทำอย่างอื่นมากขึ้นเรื่อยๆ จนห่างๆกันไป  6 ปีที่ห่างกัน 6 ปีที่ไม่ได้อยู่บ้านทุกวัน มันทำให้เราห่างกันมากเกินไปมั้ย วินส์จ๋า ตอนนี้กลับมาอยู่บ้านแล้ว ถึงแม้จะต้องออกจากบ้านทุกวัน ต้องตื่นเร็วทุกวัน ก็จะพยายามเชคข่าว และเข้าถึงนายให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะการที่ได้ไปเจอพวกนายที่ฮ่องกง ทำให้ชั้นได้รุ้อะไรหลายๆอย่าง แต่ก็ต้องขอบคุณพวกนายด้วย ถ้าไม่ใช่เพราะว่าไปดูคอน ก็จะไม่รุ้เลยว่า ที่ตัวเองมุมานะพยายามเรียนภาษาจีนมานานนม ก็ไม่ได้ว่างเปล่า แล้วรู้ว่าตัวเองไม่ควรที่จะหยุดอยู่แค่นี้ แต่ควรจะก้าวต่อไปมากกว่าใช่มั้ย

Comment

Comment:

Tweet